Çok kaos gördük.İşler çok karıştı dönem dönem bu memlekette. İlk defa ben karıştım bu kadar.İlk defa kendi kaosumdayım.Düşünceler,hisler birbirine karışmış. Öfkeden,heyecandan,neşeden, hüsrandan oluşan hisler demetinde her şey birbirine girmiş.E tabi yorulduk.Yaşlandık belkide. Kime nasıl tepki göstereceğimiz bile belli değil artık kafamızda.Yıllarca bilinçsizce,inatla akpyi destekleyen akrabalarıma, salt ideolojilerinin ne topluma ne kendine ne de çevresine faydası olmayacağını bile bile körü körüne destekleyen kitlelere,parça parça olmuşken birbirine antipatiyle yaklaşan her parçaya artık ne anlatırım bilemiyorum.Yıllarca anlattım.Etmeyin eylemeyin dedim.Hırs ve öfkeleri o kadar körlemişki ruhlarını vicdanlarını artık zırh var hiç bir düşünce girmez o zırhtan içeriye.
Kendim için heycanlanayım diyorum.Ee tabi işlerde orada da dört dörtlük değil. Dünyanın,memleketin derdinden uzak olan kendi çemberimde bile yoruldum. Dostluklarım taze ve uzak.Sevdalarım kurak ve çorak. Hayallerim umutsuz ve hoyrat artık. Çok yoruldum be. Her gün " Amaaaaannnn" diyip normal insanların hayatını siken dertleri geçiştirmekten. Çok yoruldum be kendimle yüzleşmekten. Bir gün fena siktiri çekerim herhalde her derde tasaya da. O gün de kafiyeli olurum bir kez daha. Geldikleri gibi giderler sözünü yaşatırım yıllar sonra.
Beni geçince az ileride kime sorsan göstereceği bir insanlık var. Her gün birbirlerine yalanlar,sahte ahkamlar ve ahlak kasan, tüm yapmacık hislerini reklam yapan , çıkarlarıyla birbirini boğan bir insanlık var. Yalnız beni geçince soracak kimseyi bulamıyorsun onu da söyliyeyim. Ben baktım.Kimse yok orda. Yine de sen bilirsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder