11/02/2015-12/02/2015 unutulmaması gereken tarih (part4)

 Akşam olmuş minibüsle metrobüse ulaşmaya çabalıyorum.O saatte trafikte bir saat sürer gibi.Bir yandan karnım aç.Gündüz hemşehri esas kız ile pide muhabbetleri yapmışız.Nasıl canım yana yakıla tahinli pide çekiyor.Çarpışan insani duygular minibüsün o boğan kalabalığında beynimi ve midemi kemiriyor.Aklıma internete girip bakmak geldi.Tahinli pide yapan yer var mı istanbulda? Google yaptıktan sonra bi baktım ki yenipazar pidecisi varmış. Hemde sefaköyde. İyi diyorum.Metrobüsle sefaköye gidicem. Arayıp dersi iptal ediyorum.(bahane arıyordum zaten tahinliden güzel bahane mi olur) Yolda şöföre ne kadara varırız yenibosnaya diyorum bir saati bulur diyor. Yuh çekiyorum içten umutsuzca camdan dışarıya dalıyor gözlerim.Mucize diye adlandırılan şans döngüsü o gün benim peşimde anlaşılan.Camdan dışarı izlerken kavşak ve durak görüyorum.4 sene önce kuzenin evi vardı orada kalmıştım 3-4 gece.İşte o nefret ettiğim hafızam işe yaradı sonunda. Sikindirik bir sokağı hatırlamak bana sefaköyde olduğumu işaret etti. Yön duygum kaymış o an. Nasıl sefaköyden yenibosnaya bir saat de gidicek onu da anlamak bile istemedim.İndim ilk fırsatta.Açtım navigasyonu telden.%4 şarjla imana gelerek nolur bitmesin şarjım Allah'ım diye dua ediyorum.Şans beni o gün bırakmadı.Navigasyonda mekanı ekler eklemez yol haritası al dedim.Mesafe sadece 850 metre.Oha dedim uça uça gittim.Harbi harbi yenipazar pidecisi yazıyor dükkanın üstünde.Dükkanın görüntüsü de bildiğin aydınlı esnaf görüntüsü.Selam çaktım içeri girip.Hay şivelerini sevdiğim güzel insanlar.Çölde buz gibi madran suyu bulmuş gibi sevindim o an. Nasıl bir şanstır.Yanı başımda yenipazar pidecisi var ve ben yıllardır pide yemek için bayram gelse de aydına gitsem diye bekledim hep.Midemin,beynimim orgazm yaşamasına sebep olan o güzel tadlara kavuştum o an. Artık hayatımda büyük bir eksiklik bana kilo olarak dönecek ya hadi hayırlısı.