Düşündükçe insan daha da bir yalnızlaşabiliyor. Kendisi gibi düşünmeyen insanların arasında. Dünyanın en zor eylemi düşünmek olsa gerek. Bazen hesaplamak , bazen tümden gelmek , bazen tüme varmak. Hiç bir yere varamayan insanların içinde çıkış yolu arayan biri olmak.
Bilim adamı olmayabilirim. Evin adamı olmayabilirim. Hatta adam bile olmayabilirim bazıları için. Olsun. Adil olduğunu bilen bir yürekten daha ferah biri olduğunu zannetmiyorum. Evrendeki en ferah insan olabilirim. Bir bakıma tek insan olabilirim.
Kitleleri peşinden koşturmaya gerek yok. Gustave le bon kadar kitlelerin peşinden koşmaya da zaman yok. Zaman belirsiz bir büyüklük. Bizler Gazze kadar zamanı olmayan günlükleriz.
Peki o zaman elinde ne büyük dertler varsa yine de gülecek kadar değerli miyiz? Cevabın farkındayım şükür.
Farkındalıkla yaşamak bir yetenek sanırım.
Yaşamaya değer mi ? Değer. Yaşamanın değersizlesmediği her gün gülmeye zamanımız da var ne ala. Asırlık , aylık , günlük. Anlık , birlik , ondalık!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder