" Barışta ve savaşta, karada, denizde ve havada her zaman ve her yerde milletime ve cumhuriyetime doğruluk ve muhabbetle hizmet "
18 yaşında bu yemini mavi üniforma altında ederken kalben , namus ve şeref üzerine ettiğim gün , yeminden sonra namus ve şeref konusunda en üst karakterde tanıdığım dedem ile birlikte çekilen fotoğraf da masamdadır hep.
Yeminin havada diye olan kısmını hava harpten atarken benden kopardılar. Denizde diye olan kısmını istedim Deniz Ulaştırma mühendisliğine girdim. Devam edemedim. Ondan da hayat kopardı. Şimdi karada devam ediyorum. Ayaklarım yere basarak. Doğruluk ve muhabbetten bir an olsun ayrılmadan.
Vatana ve millete hizmet sadece sınırları korumakla değildir. Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk'ün dediği gibi "Vatanını en çok seven görevini en iyi yapandır " sözünü kendimize yol bilip o yolda yürümektir. İşsizlik arttığında istihdam artsın diye maddi çıkar gözetmeden, kalben gece gündüz çalışıp insanlarının yediği ekmeği korumak ve gözetmektir bazen. Bu yolda kalbi senin gibi atsın , atmasın aynı yolu açabilmektir. Bazen emek verenlerin emeğini taşımaktır. Bazen üretmektir.
Ailemle yakın olabilmek için çıkıp geldiğim şehirde işçi olarak girdiğim firmada çalışan 100-120 arası çalışandan biriydim. Yıllar önce kaybettiğim aidiyet duygusu , bir pandemi döneminde aynı ruhu taşıyan bir firmada olduğumu farketmekle dirildi tekrar. O duygu dirilince 18 yaşında saatlerce son enerjisine kadar mücadele eden Evren de dirildi tekrar. O Evren bugün Üretim Müdürü.
