Kırık değil kalemim sessiz dizelerim
Kırık olan kalbim ondan bu yersiz düşüncelerim.
Bu dünya olmasa şu evrende koca bir boşluk olurdu ya
Buz gibi , uçsuz bucaksız renksiz ve yalnız.
Yürürüm hep , bir başıma, kulağımda bir ritim aklımda hayali dünyamla.
Yürürüm gecede bir dize gibi.
Mısra mısra benliğim terketmez beni
İçimdeki çocuk gökkuşağı renkleri üzerinde koşar ,
Dışımdaki kabuk hep karanlıklarda yaşar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder