Metrobüsle eve gidiyorum.Akşama dersim var.Ders ders. O kadar kafanın üstüne çekilesi gelmiyor bana.Düşünme diyorum.Ne anlatacağımı düşünmeye başlıyorum.O anda aklıma geldi.Face ten daha önce görüştüğüm ve bana kaynak kitaplar verecek bir kadın vardı.İletişime geçtim.Müsait olduğunu söyledi.Nasıl ulaşacağımı anlattı.Yenibosna da inip bir minibüse binip evine gittim.Yol bitmedi sanırsın minibüsle aydından karacasuya gidiyorsun.Tarif ettikleri eve vardım.Kapıda gülücükle buyrun hocam dediler.Diretsemde aldılar eve beni. İçecek ikram ettiler.Bir baktım evde bir kedi.Gözleri yok.Kedilere olan zaafım orada yerle bir etti beni.Şaşkınlıkla ve hayranlıkla kediyi,ailenin kediyle olan alakasını izledim.Kedi sanki gözü varmış gibi her harekete tepki veriyordu.Sanki "ilahi bir güç ona kalp gözü vermiş" gibi davranıyordu.Kadın başı kapalı,ailemdeki müslümanlara benziyordu.İyilerine.Hani islamı kötülük için değil de ruhu iyi olduğu için parçası olmaktan gurur duyan birine.Eşi de öyleydi.Kayet kibar ve kültürlüydüler. Hayvansever aktivist olduklarını söylediler.Gözüm sofraya takıldı.Et ürünü yoktu.Merak ettim.Yine ekmekçi ben fırsatı kullanıp sosyal deney yaptım.
-Hayvan sever insanlar bir yerden sonra tüm hayvanlara olan sevgilerinden ötürü vejetaryen olabiliyor.Siz vejetaryen misiniz?
diye girdim muhabbete.Merak ettim.Hem dinin sınırları,hem vicdanın sınırları içerisinde gezerken çelişki duvarlarına çarpıyorlar mıydı? Bu sınırların birbirine ters olduğu anlarda nasıl reaksiyon gösteriyorlardı görmek istedim.
Kadın kızlarının vejetaryen olduğunu ama kendilerinin maalesef nefislerine yenilerek et yediklerini söylediler.
-Bende vejetaryen değilim ancak hayvanlar sırf biz zevk alalım mangal yapalım sucuklu yumurta yiyelim diye köle gibi ahırlarda gün yüzü görmeden,doğal ortam bilmeden yaşatılıyorlar. Bizde onların bu çilesinin sebebi oluyoruz bi yerde. Böyle düşünen insanlarda uzak duruyor bu sektöre katkıda bulunmak istemiyor. (sinsiyim. duvarlara yaklaştırıyorum sonucu görmek için,kızılacak bir şey ama sempati duyduğum o aile sayesinde kendime bir şeyler daha katıyorum.)
+Bende farkındayım bunun.Mümkün oldukça bende uzak durmak istiyorum.ama biliyorum ki üçüncü gün canım dürüm çekecek.Yeniliyorum nefsime.Allah affetsin.
İçimde kelebekler uçuşuyor.Hayranlığım kat kat artıyor.24 saat içerisinde bu kadar güzel insanla tanışma fırsatım olduğu için ayrı bi mutluluk içimi sarıyor. Tabiri herşeyi anlatıyor.Dine bakışlarının güzelliğini,hayvanlara olan sevginin güçlülüğünü. En önemlisi kendine karşı dürüst oluşu. Farkındalığı. Ben cevaplarımı anılarıma, kitapları elime alarak düşüyorum evin yoluna. Tek sıkıntı o uzun minibüs yolculuğu.Sonrasında da ders anlatacak olmam.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder